Vrijheid blijheid

25 apr, 2016 | Avontuur, Jeroen van Werkhoven, Sciencefiction | 0 Reacties

“Vrijheid blijheid”, zei de student tegen het meisje aan de bar. Hij haalde zijn schouders lichtjes op.
Het meisje werd bleek door het antwoord op de vraag waarom hij vreemd gegaan was met haar dispuutsgenote. Verbijsterd luisterde ze naar de nonchalance en het zelfvertrouwen van de man die 15 maanden haar geliefde was geweest, maar die nu zijn hengel in een andere vijver had uitgegooid.

“Vrijheid blijheid”, zei de wingsuit diver toen hij zijn armen spreidde en voorover de berg af dook. Hij vloog met grote snelheid evenwijdig aan de rotswand tot een licht gebaar van zijn handen hem wegstuurde van de bergwand, de vallei in. Rotsen, stenen, begroeiing, alles vloog onder hem door als een grijs groene waas. Hij focuste op de denkbeeldige lijnen die de vallei uit leken te snijden.

“Vrijheid blijheid”, zei de leerling-kok tegen zijn baas.

Hij knoopte zijn schort los, vouwde ‘m netjes op en duwde hem in de handen van de verbouwereerde chef. De jongen had één keer te vaak gehoord dat hij door moest werken. Hij liep de keuken uit. De mensen in het half gevulde restaurant keken op toen hij langsliep. Met opgeheven hoofd trok hij de voordeur naar zich toe en wandelde de jonge nacht tegemoet.

“Vrijheid blijheid”, zong de merel terwijl zij haar vleugels uitsloeg. Ze passeerde de boom waarin kleine groene blaadjes de boel opvrolijkten. Ze vloog hoger de hemelsblauwe lucht in. Binnenkort was het mei en dan wilde ze een mannetje, een nestje en kleine vogeltjes. Maar voorlopig vloog ze in vrijheid.

Jeroen van Werkhoven

 

Uw commentaar verschijnt niet automatisch, maar wordt beoordeeld door de redactie…