Jan

14 mei, 2018 | Marc, Overig | 0 Reacties

“Heb je lekker geslapen, Jan?” vroeg zijn vader aan de ontbijttafel.

“Niet echt.” zei hij, “Ik had weer zo’n levendige droom, ik zag weer allerlei mensen bezig met van alles, en toen werd ik wakker. En toen ging ik maar een deel ervan tekenen.” Hij pakte een tekenblok van boven en liet zijn vader twee schetsen zien.

“Wat leuk! En druk.” Jan knikte.

“Daarna werd ik moe, en ben ik weer in bed gekropen, en toen sliep ik juist heel goed.” Eenmaal op school liet Jan de schetsen zien aan Suzanne, een klasgenootje. Ook zij was onder de indruk.

“Hoe verzin je het?” zei ze. Hij vertelde haar hoe, daarna ging hij verder met zijn schooldag, had weer zo’n nacht. En na nog zo’n nacht besloot hij dat hij net zo goed ‘s avonds kon proberen om zo’n tekening te maken. Zonder dat er zo’n droom aan vooraf was gegaan. En dat lukte. Die nacht droomde hij niet, en werd fit wakker. Suzanne vond die tekening nog mooier dan de andere, hij had ze haar allemaal laten zien. Ze vond deze strakker van lijn, en prachtig voor de schoolkrant. Zou hij dat doen? Na een week van twijfelen en op hem inpraten door haar zwichtte hij. Voor het wist deed hij mee aan een stripwedstrijd, die hij won. En zo ging het balletje rollen. Kranten, tijdschriften, zijn tekeningen verschenen op puzzels. Jan maakt nog iedere avond met plezier een tekening en slaapt daarna als een os. En Suzanne is al net zo lang zijn uitgever.

Marc

 

Dit verhaal is geschreven n.a.v. een illustratie die wij niet kunnen plaatsen i.v.m. copyright.
U kunt de Illustratie (“De Storm” van Jan van Haasteren) zien door op de onderstaande link te klikken:

https://www.jvh-puzzels.nl/webshop/product/1500-stukjes/the-storm.html

Uw commentaar verschijnt niet automatisch, maar wordt beoordeeld door de redactie…