De zoekgeraakte huiswerkopdracht.

8 feb, 2016 | Avontuur, Humor, Jeroen van Werkhoven | 0 Reacties

 

Precies voor het bordje Nijmegen – Noord kwam de trein sissend tot stilstand. De treindeuren schoven open en de wind kwam het balkon binnen en nam bezit van het A – viertje dat uit mijn rugzak stak. In één beweging fladderde het papier de trein uit en sloten de treindeuren.

“Godverju”, mompelde ik boos. Een stukje snelschrijven en het huiswerk verdwenen. Naast me stond een meisje van een jaar of zes:
“Mama, die meneer zegt “godverju”. Dat is toch een stout woord?”
“Dat mag die meneer eigenlijk ook niet zeggen”, zei haar moeder fijntjes tegen niemand in het algemeen.
“Pffff “, pufte ik naar niemand in het algemeen. “Pffff”, pufte het meisje.
“Ga je bevrijdingsdag vieren met alleen je dochter?” vroeg ik de vrouw. De jonge moeder voelde zich aangevallen.
“Dat is altijd nog beter dan met haar vader erbij”, siste het serpent.
“Oops”, liet ik me ontvallen.
“Vechtscheiding?”, vroeg ik terwijl ik het kleine meisje aankeek.
Ze haalde haar schouders op en hield haar hoofd scheef.
Daarna knikte ze resoluut.
“Anna toch”, zei haar moeder geschokt.
“Aha”, zei ik. “Geen godverju maar wel een vechtscheiding. Nee dat is goed voor kinderen!”
De vrouw liep rood aan en kreeg een woeste uitdrukking. Volgens mij had ze een flashback van haar scheiding.
“Jullie mannen zijn allemaal hetzelfde. Goed voor een one-nightstand maar de meesten van jullie blijven zo lang plakken.” Haar ogen schoten vuur. Ze deed haar mond open en rolde een lange tong uit die aan het uiteinde gespleten was. Het ding kwam gevaarlijk dicht bij me en ik deinsde terug tot ik met mijn rug tegen de treindeuren stond. Ik keek naar het meisje, maar die had haar ogen weggedraaid en maakte een laag grommend geluid. Ineens hoorde ik een sissend geluid en de treindeuren gleden open. Ik viel schreeuwend achteruit in de richting van het weiland onderaan het talud. Net voordat ik de grond raakte, werd ik wakker. Ik zat rechtop zwetend in bed. Het was een eenpersoonsbed en opgelucht haalde ik adem. Toch ging ik kijken in de tweede slaapkamer van mijn appartement, maar er stonden geen kinderbedden. Tevreden ging ik me aankleden.
Mijn huiswerk had ik niet gemaakt, maar ik zou mijn mede-schrijvers over mijn droom vertellen.

Jeroen van Werkhoven

Uw commentaar verschijnt niet automatisch, maar wordt beoordeeld door de redactie…